Zarys teoretyczny

Budownictwo jednorodzinne w Polsce jest od ponad dwudziestu lat intensywnie rozwijającym się sektorem gospodarki i zarazem czynnikiem kształtującym w największym stopniu przekształcanie krajobrazu kulturowego obrzeży miast i wsi.

Jednym z fundamentalnych zadań gospodarki jest spełnienie konsumpcyjnych i rozwojowych potrzeb społeczeństwa. Jednakże aby było to  możliwe, państwo musi uzyskać stan bezpieczeństwa energetycznego. Dla odbiorcy końcowego bezpieczeństwo energetyczne to przede wszystkim dostępność energii widzianej w dwóch aspektach: ceny oraz dostępności infrastruktury technicznej zapewniającej pewność i ciągłość dostaw.

Kierunek rozwoju polskiego budownictwa dokładnie określa Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 roku w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, w myśl, której „Państwa członkowskie zapewniają, aby:

a) do dnia 31 grudnia 2020 r. wszystkie nowe budynki były budynkami o niemal zerowym zużyciu energii;
b) po dniu 31 grudnia 2018 r. nowe budynki zajmowane przez władze publiczne oraz będące ich własnością były budynkami o niemal zerowym zużyciu energii” (Dz.U. L 153/21 z 18.6.2010, art. 9).

Niemal zerowa lub bardzo niska ilość wymaganej energii powinna pochodzić w bardzo wysokim stopniu z energii ze źródeł odnawialnych, w tym energii ze źródeł odnawialnych wytwarzanej na miejscu lub w pobliżu” (Dz.U. L 153/18 z 18.6.2010, art. 2). Przytoczona derektywa utrzymuję, iż charakterystyka energetyczna budynku określana będzie na podstawie obliczonej lub faktycznej ilości energii zużywanej rocznie na jego ogrzewanie i chłodzenie oraz zaopatrzenie w ciepłą wodę (Dz.U. L 153 z 18.6.2010). Trzeba podkreślić ,że tak sformułowane zapisy nie określają dokładnie dwóch najistotniejszych kryteriów, jakie nowo powstałe budynki władz publicznych po 2018 roku i pozostałe nowopowstałe budynki po 2020 roku będą musiały spełnić, tj. nie podano jednoznacznie maksymalnego zużycia energii na jednostkę powierzchni na rok, ani nie określono jaki faktycznie będzie wymagany procentowy udział energii ze źródeł odnawialnych (w tym energii wytwarzanej na miejscu lub w pobliżu).

Wobec wymagań dyrektywy, standardem w krajach unijnych staną się w niedalekiej przyszłości budynki „o niemal zerowym zużyciu energii”, co oznacza, iż będą to domy wysoce energooszczędne.

  • Solcial
Youtube